17 Dec

0 Comments

Գայանե Առուստամյան / Թուրքիան`ավտոբուսի պատուհանից

by

10841655_803170969728613_1024468994_n

Փակ սահմանի անցուդարձը

Հայերի ու թուրքերի միջեւ գոյություն ունեցող հարյուրամյա պաշտոնական ու համառ լռության խորքերից ոչ պաշտոնական շշուկներ են հնչում, որոնց վերջապես ականջալուր լինելու համար հայերն ու թուրքերը որոշել են մարդկային շփումներ կազմակերպել: Ավելի ստույգ` այդ շփումները կազմակերպում է Եվրոպական Միությունը, որից մեկն էլ Հայաստանում հայտնի ու ազդեցիկ` «Եվրասիա» հիմնադրամի ծրագրով հայ եւ թուրք լրագրողների ու բլոգերների ավտոբուսային շրջագայությունն էր Արեւմտյան Թուրքիայում ու հետսովետական Հայաստանում, 2014-ի հոկտեմբերին:

Գաղափարն այն էր, որ հայ լրագրողներն իրենց գործընկերների ուղեկցությամբ այցելեն Թուրքիայի այն հատվածը, որն, ըստ ծրագրի հեղինակների` այնքան էլ կապ չունի հայկականության հետ, այլ հզոր երկրի հատկապես զարգացած հատվածն է, որը հյուրընկալ է, շփման համար բաց եւ հեռանկարային: Կարդալ ամբողջությամբ

07 Dec

0 Comments

Նարինե Կռոյան / Երկրաշարժ էր

by

Նարինե Կռոյան

Վարդիշաղը դժբախտ մայր էր: Չորս երեխա էր մեծացրել, և հիմա կորցրել էր առաջնեկին` քսանամյա դստերը:

Դպրոցի փլատակների տակից բավական ուշ հանեցին նրա քերծված ու արյունաքամ մարմինը: Մխիթարանք չկար: Ինչը՞ կարող էր մխիթարել այդ համատարած տիեզերական վիշտը: Մարդկանց այտերին ու քթերի վրա վերքեր կային: Արտասուքի աղն էր քերել, պլոկել կատակից ու ծիծաղից կնճռոտ ժողովրդի դեմքը: Մահն ամենուր էր, և այրվող ֆաբրիկայի կրակների տակ դեռ փորձում էր իր գերանդու սրությունը:

Կյանքն էլ էր կրակներ վառել` իր շուրջը խմբելով անմխիթար և ինչով ասես փաթաթված արարածների: Այդ խելացնոր երազում թերևս դժվար էր տարբերել կենդանին ու մեռածը: Սակայն կյանքն իրենն էր անում, և ձմեռվա ցուրտը չէր ցնցում միայն ստվարաթղթե ծածկի տակ դրված մարմինը: Կարդալ ամբողջությամբ

30 Nov

0 Comments

Լուսինե Վայաչյան / Ատամնահատիկից ատամնաթափում

by

Լուսինե Վայաչյան

Եկա տուն, վրայիցս հանեցի կաղապարող ու անհանգստացնող ամեն ինչ, նստեցի կոմպի մոտ ու սկսեցի գրել: Հիշեցի, որ մածուն եմ մերել, գնացի վերցրի, հանեցի վրայի չորս հատ սրբիչը, վերջում կարմիր քառակուսիներով գոգնոցը, փորձեցի՝ շատ համով էր, ու եկա էլի նստեցի ստեղ: Մածուն եմ ուտում ու գրում: Գրում եմ կես ժամվա մեջ մարդու էվոլյուցիայի պատմությունը՝ նրա ստեղծած ամենայն քաղաքակրթության էվոլյուցիայի, գաղափարների, դրանց էվոլյուցիայի, ու էդ ամենի ամորտիզացիայի էվալյույացիայի ռակուրսի մեջ: Հատուկ եմ օգտագործում լատինաբար, ես քանի որ հայերեն հայերեն եմ խոսում, ռուսերեն ռուսերեն մեծամասամբ, իսկ այլ լեզուների չեմ տիրապետել մինչեւ ֆրանսիա գալս, գերադասել եմ օգտագործել էս բառերի հայերեն կամ ռուսերեն գոյություն ունեցող համարժեքները: Չնայած արժեզրկումը մենակ ռուսերեն ա ամորտիզացիա, լատինաբար depreciation ա, հիմնականում լատիանական ընտանիքի լեզուներով ապրողները ավելի հեշտ են սովորում…

Կարդալ ամբողջությամբ

17 Nov

0 Comments

Հայգ / Վերնագիրը տակը երկար գրված է

by

1523323_533506886756192_613507356_o

3

Տեքստ գրված եզդիների ցեղասպանության ուկրաինայի քաղաքացիական պատերազմի հայ–ադրբեջանական սահմանագծում կրակահերթերի գնդակոծությունների և ռմբակոծությունների երիտհանրապետականների հերթական ամառային հավաքի և այլ լուրերի արանքում երբ մի կողմից իսլամիստները ուղիղ եթերում վիզ են կտրում ու մյուս կողմից էլ մոնտաժված հաղորդում է ՀՀ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի գյուղական համայնքներ հերթական այցելության վերաբերյալ  ու ես էլի տապակվում եմ գավառական լինելու ու չլինելու անհնարինության գիտակցումից երբ ես կլանված եմ հացը հանապազոր վաստակելու գործընթացով և հնացած հաց եմ ամեն օր նետում աղբարկղ ու էլի աչքիս առաջ գալիս են դիակներ ջրազրկված դեֆորմացված ոսկորները դուրս երեխաների նոր քայլել սովորող ատամները քոր եկող բու–բու կանչող դպրոցական պայուսակը պինդ գրկած կրծքերը նոր նոր բլրող ու գալիս են գալիս են ու ես անհամբեր եմ սպասում եմ հերթական թարմ ուրիշ հատուկ ճիշտ դիրքի ցլույսը տեղը անապատի անդրադարձով կամ մարգագետնի կամ չհավաքված ցանքսի կամ ինքնաթիռի աջ թևի երկրորդ շարժիչի միայն թե թարմ ուրիշ հատուկ նկարների ու նկարների չլինելու դեպքում երիտհանրապետականները երիտհանրապետականներ են դիակները դիակներ մարդակերները մարդակերներ ու ես էլ առօյա գործերով  Կարդալ ամբողջությամբ

Բաժին` Պոեզիա, Տեքստ

Հեղինակ`

11 Nov

0 Comments

Լեռ Կամսար / Անտիպներ

by

Լեռ Կամսար

Կիրակի 14․- Խե՜ղճ Միշիկ։

Գնացէր է առուն լողցեր, վարտիքը թողեր հոն՝ տկլոր տուն է եկեր։ Մայրն աղվոր մը ծեծեր է ու հիմա, բերանքսիվայր ինկած պատուհանիս տակ՝ կուլա։
Երբ բավականին լացեր էր, հանկարծ մխիթարված վեր ելավ ու դառնալով ինձի՝ ըսավ․
-Ես ալ պիոներ կդառնամ, բոլոր պիոներներուն վարտիք կուտան։
-Բայց պիոները սոցիալիստ պիտի ըլլա։ Գիտե՞ս ինչ է սոցիալիզմ։
-Չէ, բացատրե՞ս ինձի, քեռի, – խնդրեց Միշան, քիթը վեր քաշելով։
-Քիչ մը բարդ բան է ատ։ Լավ, քիթդ մաքրէ, եկուր պատմեմ։
Երբ Միշան քովս եկավ․ Կարդալ ամբողջությամբ